Posts Tagged With 'عباس سلیمی‌ نمین'

سلیمی نمین: هدف موسوی خویینی ها از نامه اخیر خارج کردن اصلاح طلبان افراطی از انزوا بود- اخبار سیاسی – اخبار تسنیم

ژوئن 30, 2020
سلیمی نمین: هدف موسوی خویینی ها از نامه اخیر خارج کردن اصلاح طلبان افراطی از انزوا بود- اخبار سیاسی - اخبار تسنیم

[ad_1]

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم، عباس سلیمی نمین مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران در یادداشتی، به بررسی نامه اخیر سید محمد موسوی خوئینی‌ها به رهبر معظم انقلاب پرداخته است. متن این یادداشت به شرح زیر است: 

«جوزدگی» متاثر از فضاسازی عمل کردن یکی از آفات جبران‌ناپذیر در امر سیاست‌ورزی است. گاه حتی سیاستمداران کهنه‌کار نیز در این دام گرفتار می‌آیند. مدتی است افراطیون اصلاح‌طلب به‌شدت مورد انتقاد جریانات مختلف این طیف قرار گرفته‌اند؛ به‌ویژه آن‌که در بیانیه‌های آنان تمایل چشمگیری برای پیوند خوردن آشکار با نیروهایی در خارج کشور که در پناه دشمنان قسم خورده ملت ایران مأوا گزیده‌اند.

کاملاً مشهود است طبعاً اصلاح‌طلبانی که در داخل کشور در چارچوب قانون اساسی و منافع ملی برای دست‌یابی به سکوهای قدرت به فعالیت سیاسی مشغولند این مرزشکنی را در تعارض جدی با برنامه‌ها و مخدوش‌کننده پایگاه اجتماعی خود می‌دانند و لذا در مقابل آن به صف‌آرایی می‌پردازند. ریزش‌های فراوان در حزب اتحاد ملت، استعفای دکتر عارف و … از جمله شاخص‌های در تنگنا قرار گرفتن افراطیون در طیف اصلاح‌طلب بود. این تغییرات البته خرسندی اصولگرایان را نیز به دنبال داشت؛ زیرا موجب کسادی فعالیت نیروهای تندرو و بی‌منطق این طیف نیز می‌شد. انتشار نامه آقای موسوی‌خوئینی‌ها به رهبری در شرایط کنونی در یک ارزیابی کلی گامی برای خارج ساختن افراطیون طیف اصلاح‌طلب از انزوا ارزیابی می‌شود؛ به همین دلیل نیز به‌سرعت با واکنش تند اعتدال‌گرایان اصلاح‌طلب مواجه شد. این نوشته دو ایراد شکلی نیز دارد؛ اول این‌که با پیش‌فرض پررنگی نگاشته شده که طبعاً القای همان جایگاه تندخویان ستیزه‌جوست. دوم ادبیات انتخابی در این مرقومه است.

وقتی منتقدی می‌خواهد وارد بررسی یک موضوع شود نمی‌تواند با نگاهی جزم اندیش و با پیش‌فرضی که قطعی فرض شده است بحثی را مطرح کند. همچنین اگر نامه‌ای را با هدف تأثیرگذاری می‌نویسیم انتخاب ادبیات مناسب حرف اول را در آن خواهد زد. حال آن‌که این نامه به‌ویژه پاراگراف پایانی آن کاملاً عاری از نگاه نقادانه علمی و منصفانه است. مگر این که تصور کنیم نویسنده هدف دیگری از جمله تندکردن فضای سیاست‌ورزی به نفع یک جریان ساختارشکن را مدنظر داشته باشد، یا در احتمالاتی بدبینانه‌تر، حتی اگر از حاکم بودن پیش‌فرض بر سراسر نامه و به‌کارگیری ادبیات نامناسب درگذریم این جمله که جهت‌گیری کلان آقای موسوی‌خوئینی‌ها را روشن می‌سازد بسیار قابل تأمل است: «… اوضاع غیرقابل دوام امروز صرفاً معلول تصمیمات مدیرانی که می‌آیند و می‌روند نیست (که البته این آمدن و رفتن‌ها هم خارج از چارچوب اراده عالی و حاکم بر کل مقدرات کشور نیست) از نگاه مردم، شیوه مدیریت در بالاترین سطح و قدرت نافذ آن، نقش‌آفرین اصلی در تمام یا اکثر مهامّ امور کشور است.»

آیا آقای موسوی‌خوئینی‌ها برای آن چه به مردم نسبت می‌دهد (و بعضاً در مورد عوام نیز صادق است) اصالت قائل است؟ قطعاً از آن جا که این مطلب جزو پیش‌فرض‌های ایشان به حساب می‌آید به صورت کاملاً غیرمنصفانه‌ای بر آن مهر تأیید خورده است. مگر جز آن است که وقتی آقای خاتمی در سال 1376 رأی اکثریت مردم را از آن خود ساخت و در مسند ریاست‌جمهوری قرار گرفت به این پیروزی انتخاباتی عنوان «جنبش» دوم خرداد داده شد و همچنین با توجه به سابقه مخالفت رهبری با برخی دیدگاه‌های فرهنگی رئیس‌جمهور منتخب این گونه القا می‌شد که نامزد مورد نظر نظام، آقای ناطق‌نوری بود، اما مردم با یک «جنبش» رأی خود را بر آن تحمیل کردند؟ جریان اصلاح‌طلب همین را در سال 1392 بعد از رأی آوردن آقای روحانی با قوت القا می‌کرد؛ تفاوت نگاه نامزد اصلاح‌طلبان با رهبری در حوزه بین‌الملل پشتوانه این ادعاست.

چگونه است که آقای خوئینی‌ها و دوستانشان زمانی که نامزدشان در انتخابات پیروز می‌شد آن را پیروزی ملت بر اراده نظام تبلیغ می‌کردند، اما امروز که آمریکا به کمک برخی نیروهای تندرو درصدد است تا این روند چرخش قدرت را با ایجاد بی‌نظمی و درگیری‌های داخلی برهم ریزد، جریان تندرو با تغییر رویکرد تبلیغاتی خود، این‌گونه عنوان می‌دارد که آمد و شد دولت‌ها با اراده رهبری بوده است؛ لذا این رهبری است که باید پاسخ‌گوی عملکرد دولت‌ها باشد؟!

البته قبل از این نامه و برخی تحرکات دیگر، افرادی تندرو از اصول‌گرایان تحت تأثیر هدایت نیروهای تندرو اصلاح‌طلب بحث ضرورت متوقف کردن دولت آقای روحانی را در میانه راه مطرح ساختند که با تذکرات جدی رهبری مواجه شدند طراحان استیضاح رئیس‌جمهور نیز با این استدلال که چون نظام از دیدگاه عوام باید پاسخ‌گوی عملکردها باشد. در چنین مسیر غلطی قرار گرفته بودند واقعیت آن است که رهبری با دیدگاه‌های برخی نامزدهای جریانات سیاسی برای ریاست جمهوری موافق نبوده‌اند، اما نه تنها این امر بر تأیید صلاحیت آنان توسط شورای نگهبان تأثیری نداشته است بلکه رهبری بعد از رأی آوردن آنان با تمام توان در مقام حمایت از منتخب مردم قرار گرفتند و اقلیت مخالف را به بردباری دعوت کردند؛ همین ساختار نیز موجب نگرانی غرب شده است؛ زیرا وقتی منتقدان رهبری به‌صراحت اذعان می‌داشتند که فردی توانسته است با رأی مردم سکان امور اجرایی کشور را به عهده گیرد و دومین مقام سیاسی کشور به حساب آید دمکراسی نظام نوپای ایران نزد ملت‌ها بسیار پرجاذبه می‌شد. امروز جریان سرمایه‌داری غرب با تمام توان در پی آن است که با ایجاد تقابل در میان صفوف ملت ایران این الگوی نوپا را در ایران به چالش بکشاند.

در اوج فشارهای بیرونی آقای موسوی خوئینی‌ها با به فراموشی سپردن رویکردهای گذشته خود در چه مسیری قرار گرفته است؟ آیا تصور می‌شود با متوجه ساختن همه مسئولیت‌ها به رهبری، ایشان در مسیر مداخله در امور دولت قرار خواهد گرفت و روند دمکراسی کشور به دست حافظ ساختاری آن (براساس قانون اساسی) مخدوش خواهد شد؟

تحقق این آرزو با چنین تحرکاتی توهمی بیش نیست. امام و رهبری حتی در شرایطی بسیار سخت‌تر در گذشته تن به این امر ندادند که انتخابات برای تعیین عناصر جایگاه‌های کلیدی کشور براساس رأی مردم حتی برای یک روز به تأخیر افتد؛ البته چرخش قدرت براساس اراده مردم آن هم از طریق صندوق رأی در کنار مواهب بسیارش بدون هزینه هم نیست، اما انتخاب مردم می‌بایست محترم داشته شود، حتی اگر منتخب به دلیل برخی خامی‌ها تمایل به تجربه، تجربه‌ها داشته باشد. برخلاف آن چه آقای موسوی‌خوئینی‌ها پیش‌فرض گرفته است مردم حساب منتخبان خود را با عناصر سایر جایگاه‌های قانونی درهم نمی‌آمیزند، بلکه اقتدار و پیشرفت را در عرصه استقلال سیاسی به‌شدت ارج می‌نهند و افق‌های روشن تحولات منطقه‌ای و جهانی بر پایه نقشه راه و سیاست‌های کلان رهبری نظام را هرگز از نظر دور نمی‌دارند (کما این که برای شاخص پیش‌برنده این راهبرد احترامی فوق‌العاده قائل بوده‌اند و هستند).

اما در نقد خطای فاحش آقای موسوی خویینی ها نباید به دام کسانی افتاد که می خواهند مواضع ضداستکباری اسلام و انقلاب اسلامی را زیر سوال ببرند و نوعی آن را متاثر از مارکسیزم قلمداد سازند. متاسفانه برخی دلسوزان به جای اثبات غلط بودن موضع امروز نویسنده نامه، عملکرد وی درباره واکنش ملت به مداخلات آمریکا به امور داخلی ایران حتی بعد از پیروزی انقلاب که منجر به تسخیر سفارت این کشور در تهران شد را زیر سوال می برند و … . این رویکرد دقیقا تاثیرگیری از جریانی است که می خواهد بین اسلام و نظام سرمایه داری آشتی برقرار سازد. برای نمونه روزنامه سازندگی در نقد نامه آقای موسوی خویینی ها ضمن تاکید بر ضرورت انجام اصلاحات در طیف اصلاح طلب، 4 تغییر را ضروری می شمارد که در بند دوم آن آمده است: «… بازیابی گفتمانی از تفاسیر سوسیالیستی و مارکسیستی از اسلام…» (روزنامه سازندگی 9 تیر 99، صفحه 2)

در آخرین فراز باید عرض کرد آقای خوئینی‌ها با این نامه (که احتمالاً با هدایت افراطیون اصلاح‌طلب به نگارش در آمده) خود را گرفتار تناقضات بسیار نموده‌ است. شایسته سیاسیون کهنه کار نیست که تحت تأثیر فضاسازی‌های افرادی که یک پا در خارج کشور دارند به ترسیم شرایط کشور بپردازند. آقای خوئینی‌ها قبل از نگارش نامه می‌بایست به این نکته می‌اندیشیدند که چه فعل و انفعالاتی صورت گرفته که از دیدگاه ایشان افرادی چون آقای محسن امین‌زاده، مصطفی تاج‌زاده و … حتی افرادی چون محسن سازگارا، محسن مخملباف، اکبر گنجی و … جزو خارج شدگان از چارچوب مصالح ملی به حساب نمی‌آیند. دو دهه قبل رادیکالیسم اکبر گنجی به جایی کشید که روزنامه صبح امروز به مدیریت سعید حجاریان بابت یادداشت او درباره امام حسین عذرخواهی و از ادامه انتشار مکتوبات او جلوگیری کرد، اما آیا این سؤال نباید مطرح شود که با وجود پیوندهای ساختارشکنانه چرا افرادی چون آقای گنجی و علی‌رغم نفی صریح مبانی اسلامی طرد نمی‌شوند؟ افتادن در دام القائات چنین جریانی خطایی فاحش خواهد بود و تمامی ادعا و سوابق سیاسی را به چالش خواهد کشید.

انتهای پیام/

[ad_2]

Source link

Read More

گفتگو|سلیمی نمین: تنوع گروه‌ها در اصولگرایان و اصلاح‌طلبان بسیار زیاد است- اخبار سیاسی – اخبار تسنیم

ژوئن 02, 2020
گفتگو|سلیمی نمین: تنوع گروه‌ها در اصولگرایان و اصلاح‌طلبان بسیار زیاد است- اخبار سیاسی - اخبار تسنیم

[ad_1]

عباس سلیمی نمین تحلیلگر مسائل سیاسی در گفتگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم درباره صورت بندی‌های جریانات سیاسی به شکل اصلاح‌طلبی و اصول گرایی و این پرسش که آیا اصطلاح اصولگرا-اصلاح طلب در سپهر سیاست ایران کارآیی دارد یا به‌زودی شاهد حضور عناوین جدید خواهیم بود، گفت: جریانات فکری و سیاسی پایان نمی یابند بلکه می توانند در قالب یک تشکل دیگر ادامه حیات دهند؛ اما هرگز پایان پیدا نمی‌کنند. یک گرایش و سلیقه سیاسی پایان عمر ندارد و نمی‌توان گفت این سلیقه حذف می‌شود، ولو اینکه عده ای آن را رها کرده باشند؛ باز هم کسانی آن سلیقه سیاسی را ادامه می دهند.

وی ادامه داد: اصلاح طلبان و اصول‌گرایان دو طیف فکری و سیاسی هستند که یک کارنامه طولانی در سال های قبل و بعد انقلاب از خود به ثبت رساندند. در وهله اول باید توجه داشت که این دو گرایش طیف‌اند نه حزب؛ یعنی گروهی با مانیفست مشخص نیستند بلکه طیفی هستند که تنوع در آن‌ها بسیار زیاد است. تنوعی که از نزدیک به اصول‌گرایان شروع می شود و حتی به سکولارها هم می‌رسد.

این تحلیلگر مسائل سیاسی با اشاره به اینکه این انتقاد به طور جدّ به اصول گرایان و اصلاح طلبان وارد است که چرا در مقام تولید فکر بیشتر سرمایه گذاری جدی صورت نداده‌اند خاطرنشان کرد: این امر موجب شده در دو طیف اصلاح طلب و اصول گرا جریانات سطحی گاهی میدان دار شوند و لطمه جدی به آنها وارد کنند تا جایی که حتی ایجاد بدنامی نیز بکنند. ما انتظار داشتیم با تقویت تولید فکر در این دو طیف باسابقه، نیروهای جنجالی به حاشیه رانده شوند و پیش قراول نباشند‌ اما متاسفانه به دلیل مشکلی که عرض کردم، نیروهای خوش سابقه و توانمند غالبا ترجیح دادند با نیروهای تندرو خود درگیر نشوند و اصطکاک پیدا نکنند و همین موجب شده تا نیروهای تندرو میدان دار شوند و معتقد هستم این مساله هرچه زودتر باید حل شود.

سلیمی نمین در خصوص چگونگی حل این مشکل و هضم تکثرها درون جریانات سیاسی بیان داشت: حل این مساله صرفاً با ایجاد فضای فکری امکان پذیر خواهد بود چرا که نیروهای جنجالی و تندرو حرفی برای گفتن ندارند و دارای توانمندی و تولید فکر نیستند؛ به همین خاطر برای مطرح کردن خود سعی در متشنج و آلوده کردن فضا دارند و این تنها راه مطرح شدن آنهاست.

وی افزود: وقتی شما شاهد ایجاد اتحاد در جامعه هستید می‌بینید که این نیروها سعی در برهم زدن این اتحاد، ایجاد خصومت های کاذب و بزرگ نمایی مسائل فرعی دارند تا مشکلات اصلی جامعه را به حاشیه برانند. در واقع آنها سعی دارند با جنجال آفرینی خود را حاکم بر فضای سیاسی کشور بسازند.

رئیس دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران تاکید کرد: امروز هم جریان اطلاح طلب و هم اصول گرا به این نتیجه رسیده اند که باید این نیروهای پر جنجال را کنار بگذارند تا کشور بتواند از توان تولیدی بیشتری برخوردار شود. این حرف امروز، در رسانه‌های اصلاح طلب دیده می‌شود که می‌گویند چرا ما امروز منزوی شدیم و پایگاه رای ما مایوس شده است و انتقادات جدی از یکدیگر می‌کنند. به عقیده من باید یک قدرت عاقله ای این فضای انتقاد از نیروهای تندرو در جریان اصلاح طلب را تقویت کند.

وی ادامه دارد: شما در جریان انتخابات مجلس این دوره نیز شاهد ایجاد پالایش و پوست اندازی در جریان اصول گرا بودید. یعنی اصول گرایان سنتیِ منجمد الذهن به حاشیه رانده می شوند و هم نیروهای افراطی تندرو پر مدعا و تمامیت خواه. من فکر می‌کنم اصول گرایان دیگر خیلی برای آنها اعتبار قائل نشوند.

سلیمی نمین با بیان اینکه برای به حاشیه رانده شدن نیروهای تندرو باید تدبیری فراتر از دو طیف سیاسی که گفته شد اتخاذ شود گفت: پالایش یک امر ضروری برای شرایط امروز کشور است و اگر تندروهای اصول گرا و اصلاح طلب پالایش شوند بستر تولید فکر در کشور تقویت خواهد شد. یعنی نیروهای اهل فکر میدان دار خواهند شد و به جای نزاع های کاذب،  یکدیگر را نقد فکری و علمی می کنند.

وی گفت: این نوع نقد می‌تواند برای کشور سازنده باشد. هیچ اشکالی ندارد که دو طیف سیاسی یکدیگر را نقد عالمانه کنند. چرا که هم خودشان سود می برند چون برای نقد عالمانه ناگزیر از مطالعه و کار علمی خواهند بود که موجب ارتقا فکری خودشان خواهند شد و هم موجب کمک به ارتقا و اصلاح رقیب خواهد شد.

این تحلیلگر مسائل سیاسی تاکید کرد: من نمی‌گویم نیروهای تندرو را حدف یا سانسور کنیم؛ بلکه معتقدم آنها نباید میدان دار و ریل گذار باشند و نیروهای فکری را به میدان‌های ناخواسته سوق ندهند. اگر اصول گرایان در این مجلس بتوانند به خوبی عناصر تندرو را مهار کنند به خودی خود نیرهای تندرو اصلاح طلب نیز به حاشیه خواهند رفت.

وی در پایان سخنان خود تصریح کرد: معتقدم اصول گرایان از فرصت خوبی که برایشان ایجاد شده می‌توانند به خوبی استفاده کنند تا دو طیف باسابقه کشور که سرمایه های نیروی انسانی کشور محسوب می‌شوند ایرادات خود را برطرف سازند. ما نمیتوانیم به راحتی از این دوطیف چشم بپوشیم و آنها را کنار بگذاریم. همچنین معتقدم کشور در زمینه فعال سازی نیروهای هر دو طیف آینده خوبی را رقم خواهد زد.

سلیمی نمین در پاسخ به این سوال که آیا انتخابات 1400 نیز با دوگانه اصلاح‌طلب- اصولگرا روبه‌رو خواهد بود، اظهار داشت: من فکر می‌کنم در آستانه انتخابات پیش رو جریان اصلاح طلب نیز سعی در جبران ایرادات خود و رها شدن از نیروهایی خواهد داشت که نگاه به خارج یا آلودگی‌های اقتصادی دارند و موجب بدنامی آنها شدند. آنچه موجب غیرفعال و مایوس شدن پایگاه رای اصلاح طلبان شده است برخی عملکردهاست. آیا این عملکردها قابل اصلاح است یا خیر؟ پاسخ من این است که بله قابل اصلاح است و جریان اصلاح طلب می‌تواند نیروهای صادق و سالم خود را به میدان آورده و مجددا اعتبار خود را ترمیم کند و اعتمادی که در پایگاه اجتماعی از دست داده به دست آورد. تا انتخابات 1400 فرصت زیادی ندارند و ممکن است توفیقات کمی هم داشته باشند اما برای انتخابات بعدی قطعاً این فعال و احیا شدن  آرایش سیاسی امری محتمل است.

انتهای پیام/

[ad_2]

Source link

Read More

یادداشت سلیمی‌نمین|چگونه هم کار کنیم و هم فاصله‌ها را رعایت کنیم؟- اخبار سیاسی – اخبار تسنیم

آوریل 05, 2020
یادداشت سلیمی‌نمین|چگونه هم کار کنیم و هم فاصله‌ها را رعایت کنیم؟- اخبار سیاسی - اخبار تسنیم

[ad_1]

گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم – عباس سلیمی‌نمین کارشناس مسائل سیاسی و اجتماعی در یادداشتی شفاهی در خصوص دوگانه‌ «اقتصاد یا سلامت» که به دلیل شیوع ویروس کرونا در جهان و ایران به وجود آمده است، عنوان کرد:

به طور قطع هم سلامت جسمانی مهم است و هم سلامت اقتصادی؛ به این معنا که هم قوه سیاسی و اجتماعی مهم است و هم قوه اقتصادی. این‌ها لازم و ملزوم یکدیگرند و هیچ کدام را نباید قربانی دیگری کرد؛ چرا که وقتی بنیه سلامت تضعیف شود، بنیه اقتصادی و اجتماعی کشور هم تضعیف خواهد شد.

ما در مواجهه با این بلا باید سعی کنیم تا خودمان را با شرایط جدید وفق بدهیم. شرایط جدیدی حاصل آمده که باتوجه به شناخت کم ما نسبت به آن و اینکه ممکن است یافته‌های ما در آینده تغییراتی کند، امروز نمی‌توانیم درباره آن قضاوت کنیم و معلوم نیست تا چه زمانی درگیر این موضوع خواهیم بود. آیا ظرف چند ماه قادر خواهیم بود این بلا را محو کنیم یا خیر؟

هرچه می‌گذرد اطلاعات بیشتری در خصوص این ویروس و پیامدهای آن به دست می‌آوریم و در واقع به این جمع‌بندی می‌رسیم که نسبت به ابعاد جدیدی شناخت پیدا کردیم. بنابراین باید پیوندی بین این‌ شناخت‌ها و عرصه‌ها ایجاد شود. باید بین قوت ما در عرصه سلامت و عرصه اقتصاد پیوند به وجود بیاید. اینکه چگونه می‌توانیم این پیوند را حاصل کنیم بحث مهمی است و ما قطعاً می‌توانیم بحث توزیع را به گونه‌ای دیگر رقم بزنیم تا این پیوند ایجاد شود.

امروز توزیع تولیدات در کشور از طریق بازار و فروشگاه‌های مختلف بخش خصوصی انجام می‌شود. سوال این است که آیا می‌توانیم این توزیع را در بستر فضای مجازی انجام بدهیم؟ یعنی هر کسی که فروشگاه دارد، آن فروشگاه را به فضای مجازی منتقل کند. قطعاً پاسخ مثبت است و برای اینکه بتوانیم تولید را سرپا نگه داریم، می‌بایست شبکه توزیع را به گونه‌ای که مانع از گسترش یکباره مردم در جامعه شود، به فضای مجازی منتقل کنیم. این امر نیازمند انجام یک کار جدی است که شدنی است.

همچنین در ارتباط با تولید ما قادریم که نیروهای تولید را شیفت‌بندی کنیم؛ یعنی اگر اکنون تراکم در محیط‌های تولیدی وجود دارد می‌توانیم به سه شیفت تقسیم کنیم و باید حتی‌ ‌المقدور محیط کارگران و کارخانه را ایزوله کنیم و کارگران را در محیط کارخانه نگه داریم. این کار با زدن چادر و ایجاد سوله‌ امکان‌پذیر است تا کارگران از محیط کارخانه خارج نشوند. ما تا حد زیادی می‌توانیم محیط‌های تولید‌مان را به صورت ایزوله، فعال نگه داریم. باید در این قضیه اقدامات جدی صورت بگیرد.

فکر نمی‌کنم این کار برای چند ماه مشکلی برای کارگران به وجود بیاید. حتی از این طریق می‌توان فرصت‌های تولید را با حذف زمان‌های تردد کارگران افزایش داد. این کار سلامت کارگران را هم تضمین می‌کند. کشور نیز بهره لازم را از تولید خواهد برد.

البته این کار نیاز به حمایت جدی دارد و اگر قرار است سوله‌ها و چادرهایی برپا شود، نیاز به کمک‌ها و وام‌هایی است که به سرعت می‌توان آن را حل و تامین کرد.

همچنین در بخش صادرات به ویژه صادراتی که جهان اکنون به آن نیاز دارد، می‌توانیم با ایجاد مراکز تحقیقی به سرعت نیازهای جوامع درگیر با کرونا را رصد کنیم. یک سری کالاها به طور مستقیم مرتبط با این موضوع است و برخی از کالاها ارتباط غیرمستقیم دارد.

در آینده کمبودهای جدی در جهان به وجود خواهد آمد و ما باید قبل از اینکه دیگران این فرصت را از آنِ خود کنند، برخی از مراکز تولیدی خود را همگون با نیازهای جوامع بشری بسازیم که به نظر می‌رسد این جوامع و کشورها در آینده درگیری بیشتری با این ویروس داشته باشند.

پس بهتر است که اقتصاد خود را تقویت کنیم و راه خودمان را از دیگر مجامع بگشائیم. بنابراین در زمینه صادرات یک سری کالاهای مرتبط با کرونا باید تولید کنیم که بازار خوبی خواهند داشت. این موضوع با برنامه‌ریزی مختصر و رصد و تحقیق جدی امکان‌پذیر است و می‌توان بخش خصوصی را هدایت کرد.

در بحث توزیع هم اگر به شکل‌گیری تعاونی‌ها و مراکز توزیعی که به هر کالای اختصاص خواهد داشت، کمک شود و در عرصه مجازی فضایی برای هر تولیدی ایجاد شود تا مردم به آن‌ها مراجعه کنند، موضوع توزیع نیز مدیریت خواهد شد. این فضاها نیز در اختیار بازارها و مجمتع‌هایی که کالاهای خاص توزیع می‌کنند، قرار بگیرد.

با استفاده از فضای مجازی و تعاونی‌ها می‌توان، قیمت‌ها را هم برای توزیع‌کنندگان کاهش داد. اگر تلاش جدی در این زمینه صورت بگیرد، قیمت برای توزیع‌کنندگان کاهش خواهد یافت و این موضوع به نفع توزیع‌کنندگان و مصرف‌کنندگان خواهد بود.

این‌ها پیشنهاداتی بود که بنده به آن اشاره کردم که نیازمند بررسی بیشتر و دریافت پیشنهادات بیشتر و بهتر است که ما هم بتوانیم بر تجمعات کنترل داشته باشم و آمد و شدها را به حداقل برسانیم و هم اقتصاد را سرپا نگه داریم.

همچنین باید اشاره بکنم که دولت تغییری در مشی گذشته خود به وجود آورده و آمادگی دارد تا زاویه تغییر را بیشتر کند، منوط به اینکه اطمینان پیدا کند اقتصاد ضربه نخواهد دید. وقتی طرح فاصله‌گذاری اجتماعی اجرا و ترددها تنظیم می‌شود، قطعاً یک نگرانی برای دولت در زمینه اقتصادی به وجود خواهد آمد، به خصوص اینکه زمان آن طولانی شود.

این دغدغه دولت را می‌توانیم برطرف کنیم و ضمن کاهش ترددها، صنایع را فعال نگه داریم. این امر مهم نیازمند قانع شدن نیروهای کار است تا برای مدت کوتاهی خود را با شرایط تطبیق بدهند. همانگونه که پرستاران این کار را انجام دادند و در واحدهای بهداشتی و درمانی خود مانند و خود را ایزوله کردند.

قطعاً این کار را در صنعت هم می‌توان انجام داد. ضمن اینکه در صنعت نگرانی‌های مراکز را بهداشتی و درمانی نداریم. در صنعت مساله تولید و تکثیر ویروس وجود ندارد و به سرعت بیشتری می‌توان ایزوله را انجام داد یا اینکه ترددها را کاهش و کارکنان را در همان جا با امکانات مختصر اقامت داد.

بنابراین این کار شدنی است و به نظر می‌رسد کارگران هم استقبال خواهند کرد. آنان اگر بدانند که سلامت و معیشت‌شان تامین خواهد شد، دغدغه خودشان و دولت هم برطرف خواهد شد. دولت اکنون نگرانی دارد که علاوه بر کارمندان خودش، بار کارمندان بخش خصوصی را هم تحمل کند. این نگرانی با همفکری و یافتن راه‌حل برای مدیریت مراکز تولیدی و صنعتی قابل تحقق است.

باید حلقه‌ای بین تولید، توزیع و صادرات به وجود بیاید که این امر نیازمند توجه جدی و ایجاد شرایط جدید است و با یک برنامه‌ریزی جدی قابل تحقق است.

انتهای پیام/

[ad_2]

Source link

Read More